from Petronius' "Satyricon": The Werewolf Story told by Niceros
[LXI]
Postquam ergo omnes bonam mentem bonamque valitudinem sibi optarunt, Trimalchio ad Nicerotem respexit et:
"Solebas, inquit, suavius esse in convictu; nescio quid nunc taces nec muttis. Oro te, sic felicem me videas,
narra illud quod tibi usu venit." Niceros delectatus affabilitate amici: "Omne me, inquit, lucrum transeat,
nisi iam dudum gaudimonio dissilio, quod te talem video. Itaque hilaria mera sint, etsi timeo istos scolasticos
ne me rideant. Viderint: narrabo tamen, quid enim mihi aufert, qui ridet? satius est rideri quam derideri.
"Haec ubi dicta dedit talem fabulam exorsus est:"Cum adhuc servirem, habitabamus in vico angusto; nunc Gavillae domus est.
Ibi, quomodo dii volunt, amare coepi uxorem Terentii coponis: noveratis Melissam Tarentinam, pulcherrimum bacciballum.
Sed ego non mehercules corporaliter aut propter res venerias curavi, sed magis quod benemoria fuit.
Si quid ab illa petii, nunquam mihi negatum; fecit assem, semissem habui; in illius sinum demandavi,
nec unquam fefellitus sum. Huius contubernalis ad villam supremum diem obiit. Itaque per scutum per ocream egi aginavi,
quemadmodum ad illam pervenirem: nam, ut aiunt, in angustiis amici apparent.
[LXII]
"Forte dominus Capuae exierat ad scruta scita expedienda. Nactus ego occasionem persuadeo hospitem nostrum,
ut mecum ad quintum miliarium veniat. Erat autem miles, fortis tanquam Orcus. Apoculamus nos circa gallicinia;
luna lucebat tanquam meridie. Venimus inter monimenta: homo meus coepit ad stelas facere; sedeo ego cantabundus
et stelas numero. Deinde ut respexi ad comitem, ille exuit se et omnia vestimenta secundum viam posuit.
Mihi anima in naso esse; stabam tanquam mortuus. At ille circumminxit vestimenta sua, et subito lupus factus est.
Nolite me iocari putare; ut mentiar, nullius patrimonium tanti facio. Sed, quod coeperam dicere, postquam lupus factus est,
ululare coepit et in silvas fugit. Ego primitus nesciebam ubi essem; deinde accessi, ut vestimenta eius tollerem:
illa autem lapidea facta sunt. Qui mori timore nisi ego? Gladium tamen strinxi et umbras cecidi,
donec ad villam amicae meae pervenirem. In larvam intravi, paene animam ebullivi, sudor mihi per bifurcum volabat,
oculi mortui; vix unquam refectus sum. Melissa mea mirari coepit, quod tam sero ambularem, et:
'Si ante, inquit, venisses, saltem nobis adiutasses; lupus enim villam intravit et
omnia pecora tanquam lanius sanguinem illis misit. Nec tamen derisit, etiamsi fugit;
senius enim noster lancea collum eius traiecit'. Haec ut audivi, operire oculos amplius non potui,
sed luce clara Gai nostri domum fugi tanquam copo compilatus; et postquam veni in illum locum,
in quo lapidea vestimenta erant facta, nihil inveni nisi sanguinem. Vt vero domum veni,
iacebat miles meus in lecto tanquam bovis, et collum illius medicus curabat. Intellexi illum versipellem esse,
nec postea cum illo panem gustare potui, non si me occidisses. Viderint quid de hoc alii exopinissent;
ego si mentior, genios vestros iratos habeam."
Close this window.